ΘΑΝΗ

Είμαι η πιο ντελικάτη θεία μορφή.

Ίσως μάλιστα και η πιο ισχυρή. Με ονομάζουν Θανή στο πάνθεον. Τρυπώνω παντού, όταν η κλεψύδρα του χρόνου αδειάζει για το πιο υπέρμετρα μεγάλο εως το πιο απειροελάχιστα μικρό πράγμα, και απλά το αποσυνθέτω είτε είναι αθάνατο είτε είναι θνητό. Έχω το προνόμιο να είμαι η τελευταία που θα κλείσει την πόρτα όταν η δημιουργία φτάσει στο τέλος σαν καλή οικοδέσποινα.

Είμαι το κέντρο συμμετρίας στο σύμβολο του απείρου. Είμαι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ της Αρχής και του Τέλους.

Αλαζονική και απεχθής, υπεροπτική και ειδεχθής, ρομαντική και άκαρδη.

Το άγγιγμα μου πάγος. Η θωριά μου αρχοντική. Το δέρμα μου σε αυτή τη διάσταση είναι λευκό, κρύο, και ταυτόχρονα ζωντανό σαν πεντελικό μάρμαρο. Έχω το προνόμιο να λυτρώνω τους άλλους αλλά την κατάρα να μην βρίσκω εγώ γαλήνη.

Μόνη διαβαίνω τις διαστάσεις του χωροχρόνου, και σαν καλός καλλιεργητής καθορίζω τη σοδειά που θα μαζέψω. Όλοι έχουν μια θέση στο άγγιγμά μου, είμαι ο Θάνατος!

Κάποτε-κάποτε συναντώ στα σταυροδρόμια των διαστάσεων τα αδέλφια μου, τη Ζωή, τη Λήθη, το Χάος, τον Έρωτα και την Μνημοσύνη. Το καθένα με ιερό καθήκον, το καθένα να πιστεύει ότι είναι και αναπόφευκτα δεμένο με το Όλον. Με τον τρόπο του το κάθε αδέλφι με καλεί όταν έρχονται οι στιγμές μου.

Η Ζωή, το αντίθετό μου, απλά όταν η τάση στον ζυγό της ύπαρξης γείρει προς αυτήν, αποζητά ισορροπία και με καλεί. Εγώ είμαι η καρδιά της.

Η Λήθη με χρειάζεται για να μπορέσει να υπάρξει, χωρίς εμένα δεν θα είχε νόημα η ταυτότητά της. Είμαι απλά η ανάσα της.

Το Χάος, άλογο και παραφρονημένο που είναι, έχει ανάγκη από εμένα. Είμαι ο φάρος του στο άπειρο, είμαι το σημείο αναφοράς στην κενότητα του, είμαι τα μάτια που βλέπει.

Ω Έρωτα φτεροφόρε Θεέ, τι θα ήσουν χωρίς την Θανή, εμένα; Ποιος λόγος ύπαρξης θα υπήρχε για σένα αν όλα δεν είχαν τέλος, ώστε να έχουν την ανάγκη της αναπαραγωγής; Ξέρω, είμαι το ασυνείδητό σου.

Όσο για σένα Μνημοσύνη, αν δεν υπήρχα εγώ ώστε εσύ να δίνεις τις μνήμες του χτες στα μέλλοντα, ποιος ο λόγος να υπάρχεις; Είμαι το μυαλό σου!

Είμαι η Θανή, είμαι το Τέλος, είμαι το Ωμέγα, η πιο διάσημη θηλυκή αρχή και ταυτόχρονα ο φόβος μου δίνει αρρενωπότητα και με ονομάζει Θάνατο!

BY VITRIOLOGOS